5 Δεκεμβρίου, 2020

Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων ΔΙΨΩ

Μακάριοι οι διψώντες και οι πεινώντες την δικαιοσύνην,ότι αυτοί χορτασθήσονται

Πως να φερθείς στα παιδιά σου

Του Αγίου ΠορφυρίουΆρχισε ο Γέροντας, μ’ ένα πολύ φυσικό τρόπο, να αναφέρεται σε γεγονότα της ζωής μου, να μου μιλά για την οικογένειά μου και να μου υποδεικνύει τρόπους ενέργειας απέναντι στα παιδιά μου, από τα οποία τα δύο μεγαλύτερα βρίσκονταν τότε στην εφηβική ηλικία.Μου είπε συγκεκριμένα: «Το πρώτο σου παιδί, η κόρη σου, θέλει αυτή την αντιμετώπιση, ενώ το δεύτερό σου παιδί θέλει εκείνη την αντιμετώπιση. Το μικρό σου παιδί, ο μικρός σου γιος, είναι ακόμη μικρός και δεν έχει προβλήματα». Είχε, δηλαδή, ενώπιόν του όλη την εικόνα της οικογένειάς μου.Όλα αυτά ο Γέρων Πορφύριος δεν τα έκαμνε για να επιδειχθεί. Του έρχονταν αυθόρμητα. Αυτές είναι οι ενέργειες των αγίων μέσα στην Εκκλησία μας. Ο Θεός συντέλεσε, ώστε ν’ αποκτήσω κι εγώ εμπειρία της χάριτος, που υπάρχει μέσα σ’ αυτά τα πρόσωπα.Ο Γέρων Πορφύριος, λοιπόν, στη διάρκεια εκείνης της συνάντησής μας, μου περιέγραψε το χαρακτήρα της θυγατέρας μου και του μεγαλύτερου γιου μου. Εγώ ένιωθα να πέφτω από τα σύννεφα, διότι ήταν ωσάν να είχε ζήσει τα παιδιά μου όσα χρόνια τα έζησα εγώ.Μου είπε, λοιπόν, για το ένα μου παιδί ότι πρέπει να το αντιμετωπίζω με περισσότερη προσευχή. Μου είπε συγκεκριμένα γι’ αυτό το παιδί μου: «Όσα θα έλεγες σ’ αυτό το παιδί σου, αφού έχει κάποιες αντιδράσεις λόγω του χαρακτήρα του, να τα λες στον Θεό. Γονάτιζε στον Θεό και δια της χάριτος του Θεού, τα λόγια σου θα μεταβιβάζονται στο παιδί σου».Για το άλλο παιδί μου είπε: «Αυτό το παιδί σου δέχεται τα λόγια σου, αλλά να προσέξεις. Δέχεται μεν τα λόγια σου, αλλά εύκολα τα ξεχνά. Επομένως, πάλι θα γονατίζεις και θα ζητάς τη χάρη του Θεού, ώστε ο πατρικός λόγος σου να πέφτει σε γη αγαθή, για να μπορεί να καρποφορήσει».Ο Γέροντας μεταξύ άλλων είπε: Ο σκοπός των χαρισμάτων του Θεού είναι για να βοηθεί ο Θεός τον άνθρωπο μ’ αυτά. Κι εξηγούσε: Και σ’ εμένα καμιά φορά εκδηλώνεται η Χάρη Του. Όμως μόνο τότε, όταν πρόκειται να βοηθήσει κάποια ψυχή. Να, πριν λίγο καιρό με πήρε ένας από την Αμερική, για να με ρωτήσει για κάποιο σοβαρό θέμα, που τον απασχολούσε. Εμένα όμως με πληροφόρησε η Χάρη για ένα άλλο σοβαρό θέμα, που του συνέβαινε, αλλά που αυτός δεν το είχε επισημάνει. Του είπα, λοιπόν: «Πρόσεξε, γιατί δείχνεις πολύ μεγάλη και ιδιαίτερη αγάπη στο ένα από τα δύο παιδιά σου και ασχολείσαι συνέχεια μ’ αυτό λόγω αδυναμίας. Όμως με τη στάση αυτή έχεις προκαλέσει σοβαρά τραύματα στην ψυχή του άλλου μικρού παιδιού σου, του κοριτσιού και ζηλεύει. Του έχουν δημιουργηθεί μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα κι αν δεν το προσέξεις τώρα αυτό που σου λέω, θα του κάνεις μεγάλη ζημιά και υπεύθυνος θα είσαι εσύ. Πρόσεξε, λοιπόν, τι κάνεις!»

ΜΙΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ

Πριν από λίγες μέρες μια είδηση έκανε το γύρω του διαδικτύου. Πραγματικά είναι συγκλονιστική. Σε ένα νηπιοτροφείο στην Καλλιθέα όπου φιλοξενεί παιδιά, που αδυνατούν οι γονείς να τους προσφέρουν ακόμη και την απαραίτητη διατροφή, εκτυλίχθηκε το εξής περιστατικό: Μια μητέρα επισκέφθηκε τα παιδιά της για να μείνει λίγο μαζί τους. Πέρασε η ώρα με αγκαλιές χαρές και παιχνίδια. Ήρθε όμως η ώρα που έπρεπε να φύγει. Με κλάματα, τα μικρά κρατούσαν την μανούλα με τα χεράκια τους τόσο σφιχτά, που την πονούσαν, ενώ εκείνη το μόνο που μπορούσε να τους δώσει ήταν υποσχέσεις. Τους υποσχόταν ότι θα ξανάρθει την επομένη ημέρα. Τότε ακριβώς ήταν που το μεγαλύτερο παιδάκι, με ποτάμι τα δάκρυα να τρέχουν από τα ματάκια του, άρχισε να την παρακαλάει με δυνατή φωνή να τα πάρει στο σπίτι… «Πάρε μας μαζί σου μανούλα. Μη μας αφήσεις εδώ…….»«Δεν μπορώ καρδούλα μου, δεν έχουμε τίποτα στο σπίτι ούτε να φάμε…», ήταν η απάντηση της μάνας εκείνηςΤο πρόσωπο της μικρής τότε σοβάρεψε, σκέφτηκε λίγο και έδωσε την πιο συγκλονιστική απάντηση, που έχω ακούσει στην ζωή μου, για τη λύση στο πρόβλημα: «Πάρε μας μανούλα μου στο σπίτι και εμείς δεν θα πεινάμε ποτέ……»!!Στη δύσκολη κατάσταση που ήρθε και μακάρι να μην παραταθεί η διάρκειά της, όλοι μας ψάχνουμε κάποιο στήριγμα. Υποσχέσεις που δόθηκαν από διαφόρους άρχοντες αποδείχτηκαν φρούδες ελπίδες και απέμεινε η απογοήτευση, ο καθημερινός μας φόβος από τις ποικίλες φήμες και ειδήσεις των δημοσιογράφων, αλλά και η αγωνία για το αύριο. Κοιμόμαστε και ξυπνάμε με την αγωνία, εάν θα πληρωθεί η σύνταξη, ο μισθός ή το μεροκάματο. Αγωνία, εάν θα μπορέσουμε να εξοφλήσουμε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, τη δόση για την Εφορία ή τη δόση για το δάνειο στην Τράπεζα.Ίσως αυτό αναπάντητο ερώτημα βασανίζει συνέχεια τη σκέψη μας και πιέζει ασφυκτικά το νου μας. Πού βρίσκομαι και πού επιτέλους θα καταλήξω;Ίσως μέσα σε όλα αυτά να κρύβεται και η αιτία της δυστυχίας μας και γι’ αυτό ξεχάσαμε την αγάπη του Θεού. Αυτή την αγάπη όμως έχουμε πραγματικά ανάγκη να τη ξαναθυμηθούμε. Ο άσωτος γιος τη θυμήθηκε και έτσι πήρε το κουράγιο να αποφασίσει την επιστροφή του. Θυμήθηκε ότι ο πατέρας του τον αγαπούσε. Έτσι βρήκε το θάρρος να αποφασίσει να πάρει το δρόμο της ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ. Το παράδειγμά του λοιπόν είναι αυτό που μπορεί σήμερα να βοηθήσει τον καθένα μας να πάρει μια απόφαση. Μια απόφαση που θα είναι ένα ΤΕΛΟΣ, αλλά και μια ΑΡΧΗ. Μια απόφαση που θα είναι το τέλος του κακού παρελθόντος που μας κυνηγά αλύπητα, αλλά και η αρχή μιας ζωής κοντά στον Πατέρα μας που μας αγαπά. Μας αγαπά και μας περιμένει!