4 Φεβρουαρίου, 2023

Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων ΔΙΨΩ

Μακάριοι οι διψώντες και οι πεινώντες την δικαιοσύνην,ότι αυτοί χορτασθήσονται

Φυτά καί Βότανα τῆς Ἑλληνικῆς Γῆς καί Θεραπευτική Χρήση αὐτῶν – Μέρος 6ο – Σκόρδο

Το σκόρδο ή Άλλιον το εδώδιμον (λατινική ονομασία Allium sativum) αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά καλλιεργήσιμα φυτά εδώ και χιλιάδες χρόνια. Είναι μονοετές αλλά και πολυετές φυτό που ανήκει στο γένος Άλλιο και στην οικογένεια των Λειριοειδών ή Υακινθοειδών.Προέρχεται από την κεντρική Ασία αλλά σήμερα πλέον καλλιεργείται σε όλο τον κόσμο.Αναπαράγεται με διαχωρισμό των βολβών και η συγκομιδή του γίνεται στο τέλος του επόμενου καλοκαιριού.Φτάνει από 30 εκατοστά εως και ένα μέτρο ύψος με ανοικτόχρωμα ροζ ή άσπρα άνθη.

Στα ενεργά συστατικά του σκόρδου είναι οι θεεικές ενώσεις με κυρίαρχο την αλισίνη υπεύθυνη και για την ιδιαίτερη οσμή του βοτάνου,τις αλιινάση και αλλικίνη.Επίσης περιέχει σκορδίνίνες, σελήνιο, μαγγάνιο, βιταμίνες Α,Β,C, και Ε.

Χρήσεις:

Η πολλαπλή ευεργετική δράση του σκόρδου ήταν γνωστή από την αρχαιότητα. Αναφέρεται σε κείμενα του Θεόφραστου και του Διοσκουρίδη ώς «σκόροδον» ή «σκόρδον το ήμερον». Επίσης υπάρχουν καταγραφές στην αρχαία Αίγυπτο για την πολλαπλή χρήση του καθώς και στους ιθαγενείς της Αμερικανικής ηπείρου  στην Ιαπωνία και αλλού.

Το σκόρδο πάντα έχαιρε εκτίμησης για τις θεραπευτικές του ικανότητες και, πρίν από την ανάπτυξη των αντιβιοτικών, ήταν ένα θεραπευτικό μέσο γι όλων των ειδών τις λοιμώξεις ,από την φυματίωση εως τον τύφο. Στην αρχή του αιώνα οι αλοιφές, οι κομπρέσες και εισπνεόμενα φάρμακα από σκόρδο ήταν το πλέον προτιμότερο φάρμακο κατά της φυματίωσης. Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το σκόρδο χρησιμοποιούνταν κατά του τύφου και της δυσεντερίας και η βρετανική κυβέρνηση το 1916 έβγαλε γενική απολογία να προωθεί το σκόρδο στο κοινό για τις απαιτήσεις του πολέμου. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βρετανοί γιατροί που θεράπευαν τα τραύματα της μάχης με σκόρδο, ανέφεραν πλήρη επιτυχία σε περιπτώσεις σηπτικής δηλητηρίασης και γάγγραινας. Αντίστοιχα η ρωσική κυβέρνηση το ονόμασε ρωσική πενικιλίνη, όταν ξέμεινε από αντιβιοτικά. Μετά από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Sandoz Pharmaceuticals κατασκεύασε ένα παρασκεύασμα με σκόρδο για τους εντερικούς σπασμούς και η Van Patten Company παρήγαγε ένα άλλο για την μείωση της πίεσης αίματος. Χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως αντισηπτικό, εφιδρωτικό, διουρητικό, αποχρεμπτικό,διεγερτικό,τονωτικό, καρδιοτονωτικό, αντικαταρροϊκό, αντιμεθυστικό, αντιπυρετικό, εναντίον της πιέσεως και άλλων παθήσεων, όπως είναι του αναπνευστικού συστήματος όπως το άσθμα, τον βήχα, την δυσκολία αναπνοής, την χρόνια βρογχίτιδα, τη λέπρα, τον κοκκύτη, την επιληψία και τους ρευματισμούς.

Αποτελεί εξαίρετο γιατρικό για όλες τις μολύνσεις του στήθους. Είναι επωφελές για τα κρυολογήματα, την γρίππη, τις μολύνσεις στα αυτιά και βοηθάει στην μείωση της καταρροής.Οι μολύνσεις του πεπτικού συστήματος ανταποκρίνονται καλά στην θεραπεία με σκόρδο. Επίσης το βότανο μπορεί να βοηθήσει τον οργανισμό να απαλλαγεί από τα εντερικά παράσιτα. Ακόμη προλαμβάνει τα προβλήματα του κυκλοφορικού συστήματος ,τις καρδιακές εμβολές,τα εγκεφαλικά επεισόδια, διατηρώντας το αίμα αραιωμένο. Μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης,των τριγλυκεριδίων και του σακχάρου στο αίμα. Η εθνική Ιατρική Βιβλιοθήκη του Μέριλαντ περιέχει περίπου 125 επιστημονικές εκθέσεις σχετικές με το σκόρδο, δημοσιευμένες από το 1983. Μελέτες πάνω στο σκόρδο αποκαλύπτουν την ύπαρξη συστατικών που φαίνεται πως καθυστερούν τις καρδιοπάθειες, τα εγκεφαλικά, τον καρκίνο και μία τεράστια γκάμα λοιμώξεων.

Ειδικότερα σχετικά με τον καρκίνο, σε μια έρευνα2  Ισραηλινοί ερευνητές χρησιμοποίησαν δύο από τις κυριότερες ουσίες που περιέχονται στο σκόρδο, την αλιινάση και την αλιίνη. Οι δύο αυτές ουσίες βρίσκονται στη φυσική κατάσταση του σκόρδου ξεχωριστά και δεν είναι συνδεδεμένες.Όταν το σκέλος του σκόρδου σπάσει, οι δύο ουσίες συνδέονται και σχηματίζουν την αλισίνη η οποία είναι πολύ τοξική για τα καρκινικά κύτταρα.Στα πειράματά τους οι Ισραηλινοί ερευνητές, συνέδεσαν ειδικά αντισώματα εναντίον γαστρικών καρκίνων με την ουσία αλιινάση. Στη συνέχεια χορήγησαν σε ποντίκια με καρκίνους τα ειδικά αντισώματα με την αλιινάση. Στη δεύτερη φάση των πειραμάτων τους, χορήγησαν στα ποντίκια την αλιίνη.Το αποτέλεσμα ήταν ότι δημιουργήθηκε τοπικά, στο γαστρικό καρκίνο, αυξημένη συγκέντρωση αλισίνης που οδήγησε στην ίαση των ποντικιών από τον καρκίνο τους.Η θεραπευτική αυτή μέθοδος δεν προκάλεσε προβλήματα στα υγιή κύτταρα των ποντικιών. Καταστράφηκαν επιλεκτικά τα καρκινικά κύτταρα λόγω της αυξημένης συγκέντρωσης της αλισίνης που προκλήθηκε μέσα στα καρκινικά κύτταρα χάρη στην μέθοδο αυτή.Βλέπουμε λοιπόν ότι σε πειραματικό επίπεδο, οι ουσίες που περιέχονται στο σκόρδο είναι ικανές να εξολοθρεύσουν καρκινικά κύτταρα. Η μέθοδος αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για την εξάλειψη των μεταστάσεων. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για πολλά είδη καρκίνου δεδομένου ότι θα κατασκευαστούν τα ειδικά αντισώματα εναντίον αντιγόνων διαφόρων καρκίνων. 

Σύμφωνα με μια άλλη έρευνα16 , ερευνητές από το πανεπιστήμιο του ανατολικού Λονδίνου, χρησιμοποίησαν την αλισίνη για να καταπολεμήσουν τον ανθεκτικό σταφυλόκοκκο (MRSA Methicillin-resistant Staphylococcus aureus).Το μικρόβιο αυτό είναι υπεύθυνο για πολύ σοβαρές και συχνά θανατηφόρες μολύνσεις σε ασθενείς με μειωμένη άμυνα στα νοσοκομεία. Είναι ανθεκτικό ακόμη και στα ισχυρότερα αντιβιοτικά και το θεραπευτικό οπλοστάσιο που διαθέτουν οι γιατροί εναντίον του μικροβίου είναι πολύ περιορισμένο.Οι γιατροί στο Λονδίνο χρησιμοποίησαν με επιτυχία σε προκαταρκτικές έρευνες το φυσικό συστατικό του σκόρδου αλυσίνη σε διάφορες μορφές, κρέμες, χάπια και σαπούνι για την εξάλειψη του μικροβίου του ανθεκτικού σταφυλόκοκκου.

Η πιο γνωστή δράση ίσως της κατανάλωσης σκόρδου αφορά την μείωση της αρτηριακής πίεσης. Σύμφωνα με έρευνες17 τα συμπληρώματα σκόρδου έχουν δείξει υπόσχεση για τη θεραπεία της μη ελεγχόμενης υπέρτασης % 2.