ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(22 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026)
«ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό»(Μάρκ. Θ΄ 28)

Ἡ ἀνθρωπίνη … δύναμις!

Πολλὰ ἔχουσι λεχθεῖ, ἀλλὰ καὶ ἔτι λέγονται, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, διὰ τὴν δύναμιν καὶ ἀντοχὴν ἥντινα
διαθέτει ὁ «δυνατός» ἄνθρωπος! Εἰδικῶς, σήμερον, τὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν ὁ ἄνθρωπος φαίνεται ἀσυγκράτητος καὶ
ἀνίκητος καὶ πρωταγωνιστής, εἰς τὴν ὅλην πρόοδον καὶ ἐξέλιξιν ἥντινα ζῶμεν καὶ διερχόμεθα, οἱ πάντες θεωροῦσιν ὅτι
ἡ ἐποχή μας αὕτη θὰ ἠδύνατο ἵνα ἀποκαλῇται … «ἐποχὴ τοῦ ὑπερανθρώπου»! Εἰς πάσας τὰς ἐκφάνσεις τῆς παρούσης
ζωῆς, ὁ ἄνθρωπος δὲν ἐπιλύει ἁπλῶς τὰ προκύπτοντα προβλήματα, ἀλλὰ προχωρεῖ ἀκάθεκτος – θὰ ἐλέγωμεν, – καὶ δημιουργεῖ καταστάσεις καὶ συνθήκας αἵτινες σκιαγραφοῦσι καὶ ἔτι προδιαγράφουσιν ἓν μέλλον «ὑπέροχον καὶ λαμπερόν» τὸ ὁποῖον δὲν φαίνεται ἵνα δύναταί τις, νὰ καταφέρῃ καὶ ἀναστείλῃ τὴν ἀκάθεκτον πορείαν του! Πλέον, διὰ τοῦτον τὸν ὑπεράνθρωπον, φαίνεται ὅτι δὲν ὑπάρχεί τις ἀνώτερος καὶ ἰσχυρότερος, ὅστις νὰ δύναται ἵνά τον ὑποτάξῃ καὶ σωφρονίσῃ καὶ ὑπενθυμίσῃ εἰς αὐτὸν ὅτι, , «μέμνησο ὅτι θνητὸς εἶ»!

Ἡ ἀδυναμία τοῦ … «ὑπερανθρώπου»!

Εἰς τὸ σημερινὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα, ἠκούσαμεν ἀλλὰ καὶ εἴδαμε τὴν … ἀδυναμίαν τοῦ
ἀνθρώπου! Παρ’ ὅτι ἀναφερόμεθα εἰς ἐποχὰς καθ’ ἅς, δὲν εἶχεν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνα τὰ ἐπιτεύγματα ἅτινα θὰ ἠδύναντο
ἵνα τὸν πείσωσι ὅτι δύναται ἵνα ὑπεραίρεται, ἐν τούτοις … καὶ τότε καὶ πάντοτε, εὕρισκεν οὗτος αἰτίας διὰ νὰ ὑψώνῃ τὸ σπιθαμιαῖον του ἀνάστημα! Ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος, εὑρίσκεται εἰς τὸ ὄρος Θαβώρ, ὅπου … μεταμορφοῦται ἔμπροσθεν τῶν τριῶν μαθητῶν Του, τοῦ Πέτρου, τοῦ Ἰακώβου καὶ τοῦ Ἰωάννου! Οἱ ὑπόλοιποι ἐννέα μαθηταὶ εὑρίσκονται εἰς τοὺς πρόποδας τοῦ ὄρους καὶ ἀναμένουσι τὸν Χριστόν …! Κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην τῆς ἀναμονῆς των, ἔρχεται εἷς πατήρ, σύρων, – κατὰ κυριολεξίαν, – τὸν δαιμονιζόμενον υἱόν του, προκειμένου ἵνα φέρῃ τοῦτον εἰς τὸν Παντοδύναμον Θεὸν καὶ εὕρῃ οὕτω τὴν θεραπείαν του! Ὅμως ὁ Κύριος δὲν ἔχει ἔλθει ἀκόμη ἀπὸ τὸ ὄρος!Ἐθεώρησεν οὗτος αὐτονόητον ἵνα φέρῃ τὸν δαιμονιζόμενον πρὸ τῶν ἐννέα μαθητῶν, θεωρῶν ὅτι, ὣς ὁ Διδάσκαλος, οὕτω καὶ οἱ μαθηταί Του, θὰ ἠδύναντο ἵνα θεραπεύσωσι τὸν υἱόν του! Ὑπέθεσεν ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς θεραπείας τοῦ υἱοῦ του ἦτο … θέμα διδασκαλίας καὶ τεχνικοῦ τινος τρόπου! Ἴσως τοῦτο ἐθεώρησαν καὶ οἱ ἐννέα οὗτοι μαθηταί …! Προσεπάθησαν, λοιπόν, ἵνα διώξωσι τὸν ἐμφωλεύοντα, εἰς τὸ παιδίον, δαίμονα, ἀλλά … εἰς μάτην! Παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας προσπαθείας καὶ ἐπιτιμήσεις, τὸ πονηρὸν πνεῦμα δὲν ὑπήκουεν καὶ δὲν ὑπετάσσετο …! Ἤρχισαν τότε οἱ μαθηταὶ νὰ ἀντιλαμβάνωνται τὴν … ἀδυναμίαν των! Ἤρχισαν νὰ αἰσθάνωνται ὅτι, ἡ μαθητεία των πλησίον τοῦ Θεανθρώπου, δὲν ἔδιδεν εἰς τούτους, ἀντιστοίχους δυνάμεις πρὸς ἐκείνας τὰς τοῦ Χριστοῦ! Ὡς ἐκ τούτου, ἠναγκάσθησαν ἵνα ὑποχωρήσωσι καὶ ἀνέμενον τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ Ἰησοῦ!

Ἡ Παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ!

Ὁ Κύριος ἐπέστρεψεν! Ὁ πατὴρ τοῦ δαιμονιζομένου ἀνεθάρρησεν˙ καὶ ἔσπευσεν οὗτος, φέρων καὶ τὸν
υἱόν του, πρὸς τὸν Κύριον!«Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. Καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν
καταλάβῃ, ρήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν»! Μετὰ πόνου, ἀλλὰ καὶ ἀπογνώσεως, ἐκθέτει, ἀφ’ ἑνός, τὸ τεράστιον βάσανόν του,
ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀναφέρει καὶ τὴν ἀδυναμίαν τῶν ἐννέα μαθητῶν, ἵνα θεραπεύσωσι τὸν ἀσθενοῦντα!
Ὁ Διδάσκαλος ἐκφέρει … ἀναστεναγμὸν καὶ θλίψιν, διὰ τὴν ἀπιστίαν ἐκείνης τῆς γενεᾶς! Εἶναι ἀδικαιολόγητος αὕτη, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔπρεπεν ἵνα συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον! Θὰ ἔπρεπε, – ἐφ’ ὅσον, μάλιστα, εὑρίσκετο ἐν σώματι ὁ Χριστὸς ἀνὰ μέσον αὐτῆς, – ἵνα, διὰ τῆς πίστεως καὶ ἐμπιστοσύνης εἰς τὸν Θεόν, «ἀνταπεξέρχεται» εἰς τοιαύτας καὶ παρομοίας περιπτώσεις …! «Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;» Καταδεικνύει, διὰ τῆς ὡς ἄνω φράσεως, ὁ Κύριος, τὸν ψυχικόν Του πόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν «κούρασίν» Του ἥτις Τὸν ἔχει καταβάλει ἕνεκα τῆς τοιαύτης … ἀπιστίας! Ἀμέσως δὲ ἐν συνεχείᾳ, καὶ πρὶν ἀκόμη ἐπιτιμήσει Οὗτος τὸ κατηραμμένον πνεῦμα, «εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων»!
Αὕτη εἶναι ἡ Δύναμις τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ! Εἰς τὴν ἀδυναμίαν καὶ μικρότητα τοῦ ἐλαχίστου …
ὑπερόπτου ἀνθρώπου˙ ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν δῆθεν ἰσχὺν τοῦ μιαροῦ δαίμονος, ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, καταλύει καὶ
ἐκμηδενίζει τὴν δαιμονικὴν φοβίαν!«Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτιεἰσέλθῃς εἰς αὐτόν»!

«Ἐγώ σοι ἐπιτάσσω»! Πόσα, ἀληθῶς, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, θὰ ἠδυνάμεθα ἵνα εἴπωμεν περὶ τῆς
τοιαύτης … ἐπιταγῆς! Ἰδοὺ ἡ … Δύναμις καὶ ἡ ἰσχύς! Ἂς κομπάζει καὶ ἂς ἐπαίρεται ὁ δυστυχὴς καὶ «κακομοίρης»
ἄνθρωπος, διὰ τὰ ἀσήμαντα ἐπιτεύγματά του! Ἂς ὑψώνει τὸ σπιθαμιαῖόν του ἀνάστημα καὶ ἂς κοιτάζει μὲ βλάσφημον
ὑπεροψίαν, ἀκόμη καὶ Αὐτὸν Τοῦτον τὸν Παντοδύναμον Θεόν! Δυστυχῶς διὰ τοῦτον, θὰ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἀπόλυτος
ἀνυπαρξία του, δι’ ἐκεῖνα τὰ ὑψηλὰ καὶ τεράστια καὶ … μετὰ θάνατον Αἰώνια! Ἐκεῖ, πάντοτε θὰ αἰσθάνεται τὴν
μικρότητα καὶ ἀδυναμίαν του, καὶ θὰ ἀναφωνῇ ἐν ἀπογνώσει … «πιστεύω, κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ»!

Τὰ πνευματικὰ ὅπλα!

Ἐκ τῆς ἐξιστορήσεως τοῦ θαύματος, εἶναι σαφές, ὅτι δὲν ἀναφέρεται τοῦτο, οὔτε διὰ νὰ προβάλῃ τὴν
Παντοδυναμίαν τῆς … Θείας Δυνάμεως, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὴν ἀδυναμίαν τῆς … ἀνυπάρκτου ἀνθρωπίνης ἰσχύος! Ταῦτα
εἶναι δεδομένα καὶ ἀδιαπραγμάτευτα!
Ἡ οὐσία τῆς σημερινῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς, εἶναι … νὰ πιστεύσωμεν ἡμεῖς οἱ ἐλάχιστοι ἄνθρωποι
ὅτι … «πάντα ἰσχύομεν ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι ἡμᾶς Χριστῷ», κατὰ τὸ ἀποστολικόν! Εἶναι, τὸ νὰ κατανοήσωμεν, ὅτι ὁ
Κύριος δὲν μᾶς ἔφερεν εἰς τοῦτον τὸν κόσμον … ἀνισχύρους καὶ ἀσημάντους, ἀλλά – προστρέχοντας εἰς τὴν Θείαν
Βοήθειαν, – πανισχύρους καὶ παντοδυνάμους! «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν», διεβεβαίωσε τοὺς μαθητάς Του
ὀλίγον πρὸ τοῦ Πάθους Του. Καὶ τοῦτο μᾶς βεβαιώνει καὶ … περὶ τοῦ ἀντιθέτου ὅπερ καὶ προεγράψαμεν!
Κατὰ συνέπειαν, ἂς προστρέξωμεν εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεόν μας, καὶ διὰ τῶν πανισχύρων ὅπλων τῆς προσευχῆς καὶ τῆς νηστείας, καὶ τοὺς δαίμονας θὰ δυνάμεθα ἵνα φυγαδεύωμεν, ἀλλὰ καὶ πλησίον τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, θὰ εἴμεθα ἀσφαλεῖς! Γένοιτο!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν