ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Η’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ (26 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026)

«Φέρετέ μοι αὐτοὺς ὧδε» (Ματθ. ΙΔ΄ 18).

Τὸ «ἀδιέξοδον»!

Ὡς ἐγίνετο συνήθως, ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, τότε ὅτε ὁ Κύριος εὑρίσκετο καὶ ἐκινεῖτο ἀνὰ μέσον τῶν ἀνθρώπων, οὕτω καὶ σήμερον, – ὡς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου, – πλήθη λαοῦ κατακλύζουσι τὸν χῶρον εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται Οὗτος μετὰ τῶν μαθητῶν Του! Ἅπαν τοῦτο τὸ πλῆθος συνεκεντρώθη, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἵνα φέρωσι τοὺς ἀσθενεῖς των ὅπως εὕρωσιν οὗτοι τὴν θεραπείαν των διὰ τῶν παντοδυνάμων χειρῶν Του, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἵνα ἀκούσωσι τὰς οὐρανίους διδασκαλίας ἐκ τοῦ Μόνου Διδασκάλου˙ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ!

Κατὰ τὴν ἀφήγησιν τοῦ ἱεροῦ κειμένου, κατὰ πρῶτον, «ὁ Ἰησοῦς εἶδε πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν»! Ἐκτιμᾷ ὁ Κύριος καὶ τὸν πόνον ἀλλὰ καὶ τὸν κόπον ἁπάντων ἐκείνων τῶν ἀνθρώπων, οἵτινες ἔσπευσαν ἵνα μείνωσι μετ’ Αὐτοῦ, ἔστω καὶ ὀλίγας στιγμάς! Ἀφοῦ, ἐν πρώτοις, ἐθεράπευσε τοὺς ἀσθενεῖς ποὺ ἔφερον μετ’ αὐτῶν, ἐσυνέχιζον οὗτοι οἱ εὐλογημένοι ἄνθρωποι, νὰ παραμένουσι πλησίον τοῦ Διδασκάλου! Ξεχνοῦν οὗτοι ἀκόμη καὶ τὰς βασικὰς ἀνάγκας των, καὶ τὰς οἰκογενείας των, καὶ τὴν σωματικήν των ξεκούρασιν, ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν τροφήν των, καὶ «ἀντικαθιστῶσι» ταῦτα πάντα μὲ τὴν ἀνέκφραστον γλυκύτητα τῆς παρουσίας τοῦ Θεανθρώπου!

Οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ, βλέποντες τὰ συναχθέντα πλήθη καὶ ἀναλογιζόμενοι, καὶ τὸ γεγονὸς τῆς προκεχωρημένης ὥρας, ἀλλὰ καὶ τὴν δυσκολίαν ἁπάντων τούτων ἵνα προμηθευθῶσι τὴν ἀπαραίτητον διατροφήν των, «προσῆλθον αὐτῷ … λέγοντες· ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα»! Ἀντιλαμβάνονται οὗτοι, ὡς ἄνθρωποι, τὸ «ἀδιέξοδον» τὸ ὁποῖον ἤρχισε νὰ δημιουργῇται καὶ νὰ … ἀπειλῇ!

Ὅμως, ὁ Ἰησοῦς τοὺς ἐκπλήσσει κατὰ κυριολεξίαν, δίδων ἐντολὴν εἰς τούτους, ὅπως δώσωσιν οὗτοι τροφὴν εἰς τὸ τεράστιον ἐκεῖνο πλῆθος τοῦ λαοῦ! Τί νὰ προσφέρωσιν, ἀλλὰ καὶ εἰς ποίους καὶ πόσους; Πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας εἶχον εἰς τὰς ἀποσκευάς των, ἀλλὰ τί ἀρκοῦσαν ταῦτα εἰς τοσοῦτον πλῆθος; Πέντε χιλιᾶδες ἄνδρες, … χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων! Ἓν πλῆθος τὸ ὁποῖον, – κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τῶν Ἁγίων Πατέρων, – ὑπερέβαινεν ἀκόμη καὶ τὰς εἴκοσι χιλιάδας!

«Φέρετέ μοι αὐτοὺς ὧδε»!

Ὅμως, ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ δὲν ὑποχωρεῖ εἰς τοὺς ἀνθρωπίνους ὑπολογισμούς˙ καὶ ἐὰν διὰ τὴν κοινὴν λογικὴν τό … 1 + 1 = 2, διὰ τήν … ἀριθμητικὴν τοῦ Κυρίου τὸ ἀντίστοιχον ἰσοῦται μὲ τὸ … ἄπειρον! Ἐὰν οἱ πέντε ἄρτοι καὶ οἱ δύο ἰχθῦες θὰ ἐπήρκουν ὁριακῶς διὰ τὴν συνοδείαν τῶν μαθητῶν, … ταῦτα ὅμως τὰ ὀλίγα στοιχεῖα, ἐπήρκεσαν τελικῶς, οὐχὶ μόνον ἵνα φάγωσιν οὗτοι οἱ εἴκοσι χιλιᾶδες, ἀλλά, «ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν» καὶ οὐχὶ μόνον, ἀλλά «καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις»! Βεβαίως, δὲν μᾶς ἐκπλήσσει τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Κύριος ἐποίησε τοιοῦτόν τι, ἀσύλληπτον εἰς τὸν ἀνθρώπινον νοῦν! Ἀντιθέτως˙ αὐτονόητον εἶναι ὅτι ὁ Θεὸς ἐνεργεῖ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα … δύναται, καὶ ἡμεῖς δὲν δυνάμεθα οὔτε κἂν νὰ φαντασθῶμεν! Ἐκεῖνα ἅτινα ὑπερβαίνουσιν, οὐχὶ μόνον τὴν ἀνθρωπίνην δύναμιν, ἀλλὰ καὶ ὡς προείπωμεν καὶ αὐτήν τὴν … φαντασίαν! Ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα, Τὸν ἱκετεύομεν καὶ Τὸν παρακαλοῦμεν, καθόσον ἡμεῖς ἀδυνατοῦμεν! Ἐκεῖνα ἅτινα ἔδωκεν ἀφθόνως, ἐν ὅσῳ ἔζη μεθ’ ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ δίδει κατὰ τὴν πίστιν ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἰδίαν Αὐτοῦ κρίσιν! Διὰ τοῦτο βλέπομεν, ὅτι ἡ Ἁγία Γραφή, δὲν ἐπιχειρεῖ νὰ μᾶς ἐντυπωσιάσῃ διὰ τῶν τοιούτων θαυμάτων, ἀλλὰ «ὑπογραμμίζει» κυρίως ἐκεῖνα τὰ στοιχεῖα ἅτινα ἀφορῶσιν εἰς τὴν σωτηρίαν μας!

«Φέρετε τοὺς ἄρτους καὶ τοὺς ἰχθύας ἐδῶ ἐνώπιόν Μου»! Τόσον ἁπλῶς …! Τὰ στοιχεῖα ταῦτα τὰ ἄψυχα, ἐδῶ ἐνώπιον τοῦ Δημιουργοῦ των, «ζωηρεύουσι καὶ λογικεύονται»! Ὅπως ἡ θάλασσα καὶ οἱ ἄνεμοι … «ἤκουσαν τὴν ἐπίπληξίν Του καὶ ὑπετάγησαν» εἰς ἐκεῖνο τό … «πεφίμωσο», καὶ ὅπως ἡ παραλυσία τοῦ δούλου τοῦ ἑκατοντάρχου ὑπετάγη εἰς τήν, ἐκ τοῦ μακρόθεν, ἐντολὴν τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, καὶ ὡς ἡ συκῆ ἐξηράνθη, ὑποταγεῖσα καὶ αὕτη εἰς τὴν κατάραν τοῦ Δημιουργοῦ της, … οὕτω καὶ οἱ ἀνεπαρκεῖς οὗτοι ἄρτοι καὶ οἱ ἰχθῦες, ἐν προκειμένῳ …! Κατὰ τὴν Θείαν εὐλογίαν παρέμενον … ἀδαπάνητοι! Ὅσον ἔκοπτεν ἐκ τούτων ὁ Κύριος καὶ ἔδιδεν εἰς τοὺς μαθητάς, καὶ διένεμον οὗτοι (οἱ μαθηταί) καὶ ἔτρωγον οἱ ἄνθρωποι, παρέμενον οὗτοι ἀρκετοὶ διὰ νὰ τρέφωσι ὅσους ἐπείνων καὶ χορτάζωσι τούτους καὶ περισσεύωσιν ἕως καί «κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις»!

Ἐπίστευσαν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὸν Χριστόν;

Ὄχι! Δυστυχῶς, ὄχι! Βεβαίως ἐνθουσιάσθησαν καὶ ἐξεπλάγησαν ἐκ τοῦ θαύματος καὶ ἔσπευσαν, – ὡς ἐπισημαίνωσι καὶ οἱ ἕτεροι Εὐαγγελισταί, – ἵνα «συλλάβωσι» τὸν Διδάσκαλον καὶ «ποιήσωσιν Αὐτὸν βασιλέα»! Δὲν ἐπίστευσαν, ὅμως, εἰς Αὐτόν, καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἔσυρραν τοῦτον ἀργότερον, καὶ εἰς τὸν σταυρὸν καὶ τὸν θάνατον! Δὲν ἐπίστευσαν, διότι τὸ θαῦμα δὲν ὁδηγεῖ εἰς τὴν πίστιν ἀλλὰ εἰς τὸν ἐπιπόλαιον ἐνθουσιασμόν! Διὰ τῶν θαυμάτων, καὶ τοῦ Κυρίου, καὶ τῶν Ἁγίων, ἁπλῶς ὁ Θεὸς ἀποδεικνύει τὴν παρουσίαν Του καὶ τὴν ἀγάπην Του εἰς τοὺς ἀνθρώπους! Ὅμως, ὡς ἐνθυμούμεθα, εἰς τὴν «παραβολὴν τοῦ πλουσίου καὶ τοῦ Λαζάρου», ὅταν ἐκεῖνος ὁ δυστυχὴς πλούσιος προσεπάθει ἵνα πείσῃ τὸν Ἀβραάμ, ἵνα … ἀναστήσῃ οὗτος τὸν πτωχόν, εἰς τὸν κόσμον, προκειμένου ἵνα διδάξῃ οὗτος, καὶ πείσῃ τοὺς ἀνθρώπους διὰ τὴν πραγματικότητα τῶν, «μετὰ θάνατον», ὁ Ἀβραὰμ ἀπήντησεν ὅτι … «ἔχουσι Μωυσέα καὶ τοὺς προφήτας· ἀκουσάτωσαν αὐτῶν» (Λουκ. ΙΣΤ΄ 29)!

Καὶ ὅταν οἱ Φαρισαῖοι, ἀλλὰ καὶ οἱ, ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ, λησταί, καὶ οἱ παραπορευόμενοι «ἐβλασφήμουν αὐτὸν … Ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἐμπαίζοντες μετὰ τῶν γραμματέων καὶ πρεσβυτέρων καὶ Φαρισαίων ἔλεγον· … εἰ βασιλεὺς Ἰσραήλ ἐστι, καταβάτω νῦν ἀπὸ τοῦ σταυροῦ καὶ πιστεύσομεν ἐπ᾿ αὐτῷ», ὁ Κύριος δὲν ἔσπευσεν νὰ τοὺς ἐκπλήξῃ διὰ τοιούτων ἐνεργειῶν! Ἐθαυματούργησε, βεβαίως διὰ φοβερῶν ἄλλων θαυμάτων, κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην, ἀλλ’ ἐκεῖνοι «οὐκ ἠβουλήθησαν συνιέναι»!  

Ἂς φέρωμεν τὰ πάντα, πρὸ τῶν ποδῶν Του!

Ἂς κάνωμεν ὀλίγον στὴν ἄκρη, φίλοι μου ἀναγνῶσται, καὶ ἂς ἀφήσωμεν χῶρον εἰς τὸν Χριστόν! Οὗτος τὰ πάντα δύναται! Ἐπιτάσσει τοὺς ἄρτους καὶ αὐξάνονται, καὶ τοὺς ἀνέμους καὶ σιωπῶσι, καὶ τὰς ἀσθενείας καὶ ἀποδιδράσκουσιν ἐκ τῶν ἀσθενῶν! Συνεπῶς, δύναται Οὗτος ἵνα ἐπιτιμήσῃ καὶ τὰ ἰδικά μας θέματα καὶ προβλήματα! «Ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν, Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα»! Ἀμήν!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν